Mots-clefs

,

REZYGNACJA

Nieszczęśliwy, kto próżno o wzajemność woła,
Nieszczęśliwszy jest, kogo próżne serce nudzi;
Lecz ten u mnie ze wszystkich nieszczęśliwszy ludzi,
Kto nie kocha, że kochał, zapomnieć nie zdoła.

Widząc jaskrawe oczy i bezwstydne czoła,
Pamiątkami zatruwa rozkosz, co go łudzi;
A jeśli wdzięk i cnota czucie w nim obudzi,
Nie śmie z przekwitłym sercem iść do stóp anioła.

Albo drugimi gardzi, albo siebie wini,
Minie ziemiankę, z drogi ustąpi bogini,
A na obiedwie patrząc żegna się z nadzieją;

I serce ma podobne do dawnej świątyni,
Spustoszałej niepogod i czasów koleją,
Gdzie bóstwo nie chce mieszkać, a ludzie nie śmieją.

Adam Mickiewicz, Sonety Odeskie

*

Résignation

Malheureux, qui n’obtient la réciprocité
Ou provoque l’ennui d’un cœur qu’il n’intéresse ;
Mais qui n’aime, à l’amour perdu songeant sans cesse,
Est bien l’homme, à mes yeux, le plus déshérité!

Auprès de fronts hardis, de regards éhontés,
Le poison du passé gâte sa feinte ivresse ;
Lorsque charme et vertu réveillent sa tendresse,
Il n’ose aux pieds de l’ange, un cœur flétri porter.

Que d’autres il méprise ou soi-même incrimine,
La profane fuyant, révérant la divine,
Il renonce à l’espoir en regardant les deux :

Son cœur devient pareil à ces temples très vieux
D’où l’orage et le temps ont vidé toutes choses,
Où le dieu ne veut vivre, où les hommes ne l’osent.

*

Publicités